فلک به چین مه نو نهفته پیشانی

لباس بر تن آزادگان نمی زیبد

بس است جوهر شمشیر موج، عریانی

گشاده رویی ارباب دستگاه مخواه

فراغ دارد از اسلام و کفر غره جاه

یکی ست سبحه و زنار در سلیمانی

سواد مطلع ما نیست آنقدر روشن