سر بیمغز ما را چاره ای دیگر نمی باشد

ز آدم فرق بسیارست تا غول بیابانی

به هر جا چاره می جستند مجروحان الفت را

فتیله در دهان زخم بود انگشت حیرانی

مگر تیغی شود ناخن بر این عقد گرانجانی

در بر بسته می گوید رموز خانه ممسک

سواد تنگی دل روشن است از چین پیشانی