ندانم آرزو تمهید دیدار که ام امشب

سواد تنگی دل روشن است از چین پیشانی

شمار عقده دل همچنان باقیست در زلفش

گر انگشتت شود تا شانه خشک از سبحه گردانی

چو چشمم یک لب عرض و هزار انگشت حیرانی

تو از خود ناشناسی حق عزت کرده ای باطل

در آن محفل که خاکی تیره دارد آب حیوانی