ز سوز دل تجلی منظر برقی ست هر عضوم

نوای شوقم و گم کرده ام ره در نیستانی

تبسم جلوه ای چون صبح بگذشت ازکنار من

سراپایم نهان گردید در گرد نمکدانی

چو مجمر دارم از یک شعله سامان چراغانی

ز قرب سایه من می گدازد زهره راحت

تبی در استخوان دارم چو شیری در نیستانی