چنین کز هر بن مو انتظار چشم یعقوبم

چو مجمر دارم از یک شعله سامان چراغانی

ز قرب سایه من می گدازد زهره راحت

تبی در استخوان دارم چو شیری در نیستانی

پس از مردن تواند ریخت خاکم رنگ کنعانی

به زلف او شکست آماده حسرت دلی دارم

که عمری شد شکن می پرورد در سنبلستانی