که هر کس گرد دامان خود است از دامن افشانی

نگه واری تامل گر نمایی صرف این گلشن

تماشا هرزه گردی دارد و غفلت تن آسانی

چو صبح از وضع امکان وحشتی داریم زین غافل

حریف عرض رسوایی نه ای فال تغافل زن

مژه پوشیدنت کم نیست گر خود را بپوشانی

به چشم خلق آدم باش اگر گاو و خری داری