مژه پوشیدنت کم نیست گر خود را بپوشانی

چو صبح از وضع امکان وحشتی داریم زین غافل

که هر کس گرد دامان خود است از دامن افشانی

حریف عرض رسوایی نه ای فال تغافل زن

به چشم خلق آدم باش اگر گاو و خری داری

که از کج بینی این قوم بر عکس است انسانی

دهان گفتگو را خاتم مهر خموشی کن