به چشم خلق آدم باش اگر گاو و خری داری

که هر کس گرد دامان خود است از دامن افشانی

حریف عرض رسوایی نه ای فال تغافل زن

مژه پوشیدنت کم نیست گر خود را بپوشانی

که از کج بینی این قوم بر عکس است انسانی

دهان گفتگو را خاتم مهر خموشی کن

اگر داری به ملک عافیت ذوق سلیمانی