بقدر گردش رنگت نفس رفته ست میدانی

نسیمی می تواند برد از ما رخت خودداری

جنون انگاره ایم اما میسر نیست سوهانی

به ذوق بیخودی چندان که خواهی سعی و جولان کن

فلک گر حلقه زنجیر عدل ست اینقدرها بس

که بهر نازنینان سازد از آیینه زندانی

گر اعجاز محبت آبیار عافیت گردد