مگر همابرد از استخوان گرانجانی

نوای عیش تو تا رشته نفس دارد

ز سطر نسخه زنجیر ناله می خوانی

به مرگ نیز همان حب جاه خلق بجاست

گداز ما چونگه آنسوی نم افتاده است

دل و دماغ چکیدن به اشک ارزانی

غبارکثرت امکان حجاب وحدت نیست