شکوه شعله به خاشاک چند پوشانی

گداز ما چونگه آنسوی نم افتاده است

دل و دماغ چکیدن به اشک ارزانی

غبارکثرت امکان حجاب وحدت نیست

جنون به کسوت ناموس جلوه ها دارد

چو اشک، آینه صیقل مزن ز عریانی

چو خامه گر به خموشی به سر بری بیدل