سحرگل کردن اینجانیست بی عرض گرانجانی

به رمز وحشت من سخت دشوارست پی بردن

صدا چشم جهان پوشیده است ازگرد عریانی

سبک چون برق می بایدگذشت از وادی امکان

ز فیض تازه رویی آب و رنگ باغ الفت شو

متن بر ربشه تخم حسد از چین پیشانی

چه افشاند از خود دانه تا وحشت کند پاکش