سواد مقصد شوق فنا روشن نخواهد شد

متن بر ربشه تخم حسد از چین پیشانی

چه افشاند از خود دانه تا وحشت کند پاکش

نپنداری دل از اسباب برخیزد به آسانی

غبار نقش پا چون شمع تا در دیده ننشانی

زکافر طینتیهای دل بی درد می ترسم

که زنارم مباد از سبحه روند چون سلیمانی