قبول کرد به جان هر سخن که جانان گفت

به مهلتی که سپهرت دهد ز راه مرو

تو را که گفت که این زال ترک دستان گفت

مزن ز چون و چرا دم که بنده مقبل

که گفت حافظ از اندیشه تو آمد باز

من این نگفته ام آن کس که گفت بهتان گفت