دستگاه آن پری زین شیشه دارد دیدنی

خودنمایی هر چه باشد خارج آهنگ حیاست

چون گره بیرون تاریم از همین بالیدنی

دیده از نقش تماشاخانه گردون مپوش

غیر عریانی به هرکسوت که می دوزیم چشم

دارد از هر رشته بر ما زیر لب خندیدنی

بی دلیل عجز بیدل هیچ جا نتوان رسید