وگرنه هر خیال اینجا خمی برده فلاطونی

صفای کسوت آلوده ما بر نمی یابد

مگر غیرت به جوش آرد کفی از طبع صابونی

تغافل کردم از سیر گریبان جهل پیش آمد

تلاش خانمان جمعیتم بر باد داد آخر

ندانستم که مشت خاک من می جست هامونی

ز تشویش حوادث نیست بی سعی فنا رستن