تلاش خانمان جمعیتم بر باد داد آخر

مگر غیرت به جوش آرد کفی از طبع صابونی

تغافل کردم از سیر گریبان جهل پیش آمد

وگرنه هر خیال اینجا خمی برده فلاطونی

ندانستم که مشت خاک من می جست هامونی

ز تشویش حوادث نیست بی سعی فنا رستن

پل از کشتی شکستن بسته ام بر روی جیحونی