پل از کشتی شکستن بسته ام بر روی جیحونی

تلاش خانمان جمعیتم بر باد داد آخر

ندانستم که مشت خاک من می جست هامونی

ز تشویش حوادث نیست بی سعی فنا رستن

تظلمگاه معنی شد جهان زین نکته پردازان

به گوش از ششجهت می آیدم فریاد موزونی

به گرم و سرد ما و من غم دل بایدت خوردن