به گوش از ششجهت می آیدم فریاد موزونی

ز تشویش حوادث نیست بی سعی فنا رستن

پل از کشتی شکستن بسته ام بر روی جیحونی

تظلمگاه معنی شد جهان زین نکته پردازان

به گرم و سرد ما و من غم دل بایدت خوردن

چراغ خانه اینجا روشن است از قطره خونی

غم بی حاصلی زین گفت وگوها کم نمی گردد