غم بی حاصلی زین گفت وگوها کم نمی گردد

به گوش از ششجهت می آیدم فریاد موزونی

به گرم و سرد ما و من غم دل بایدت خوردن

چراغ خانه اینجا روشن است از قطره خونی

عبارت باید انشا کرد و پیدا نیست مضمونی

به حیرت می کشم نقشی و از خود می روم بیدل

فریبم می دهد تمثال از آیینه بیرونی