افسوس به دامان هوایت نشکستیم

حیف ست دمد گلبنی از خاک نشینی

در طینت خست نسبان جوهر اخلاق

از تنگی جا در رحمی مرده جنینی

گردی که زند دست به آرایش چینی

خجلت کش نقش قدم آبله دارست

در راه تو هر سو عرق آلوده جبینی