خجلت کش نقش قدم آبله دارست

از تنگی جا در رحمی مرده جنینی

افسوس به دامان هوایت نشکستیم

گردی که زند دست به آرایش چینی

در راه تو هر سو عرق آلوده جبینی

بافتنه آن نرگس کافر چه توان کرد

چون سبحه گرفتم به هم آرم دل و دینی