بر نام ما نخندید زین انجمن نگینی

زنن دشت و در ندیدیم جایی که دل گشاید

در بحر نظم شاید پیدا شود زمینی

شهرت کمین عنقا مردیم و خاک گشتیم

از ذره تا مه و مهر آماده رحیل است

هر پای بر رکابی هر توسنی و زینی

بیدل مپیچ چندین بر دستگاه اقبال