خط پیمانه در اندیشه های تاک می بینی

نپنداری شود آب وضوی باطنت حاصل

به فالی گر فشاری دامن نمناک می بینی

هنوز از موج می بویی ندارد جام این محفل

نه دنیا کلفت آموزست و نه عقبا غم اندوزست

ستم ها از جنون فطرت بی باک می بینی

شکار وهم گردونی ، به زنجیر چه افسونی