عکس حضور عیش ما خارج شخص هیچ نیست

همچو بهار ازین چمن گل به سرم تو می روی

هستی و نیستی چو شمع پرتوی ازخیال توست

با شب من تو آمدی با سحرم تو می روی

من ز برت کجا روم گر ز برم تو می روی

بیدل از التفات تو دوری من چه ممکن است

در وطنم تو مونسی همسفرم تو می روی