گر برای چمن از پرده تو خندان نشوی

هر قدم رشته این راه تامل دارد

به گشاد گره آبله دندان نشوی

بیش ازین سحر تغافل نتوان برد به کار

آفت رنگ حنا دست بهم سوده مباد

خون عاشق گنهی نیست پشیمان نشوی

کشتی نه فلک اینجا به نمی توفانی ست