دوش حباب و بار نفس یک نفس بس است

آسوده جز به کسب تجاهل نمی شوی

هر غنچه ای تاملی ای دود پرفشان

آخر درین چمن رگ سنبل نمی شوی

زین بیشتر حریف تحمل نمی شوی

تا از کفت عنان نبرد ترک اختیار

موصول بارگاه توکل نمی شوی