پر است آفاق از غولان آدم رو چه سازست این

چه باشد یک شرر بالد فروغ طبع آگاهی

جهان آیینه وهم است و این طوطی سرشتانش

نفس پرداز تقلیدند و می گویند اللهی

به این بی حاصلان یا دانشی یا مرگ ناگاهی

به حیرتگاه وصل افسون هجران عالمی دارد

فراموشی نصیبم کن مگر یادت کنم گاهی