به حیرتگاه وصل افسون هجران عالمی دارد

نفس پرداز تقلیدند و می گویند اللهی

پر است آفاق از غولان آدم رو چه سازست این

به این بی حاصلان یا دانشی یا مرگ ناگاهی

فراموشی نصیبم کن مگر یادت کنم گاهی

تپش ها دارم و از آشیان بیرون نمی آیم

به این انداز مژگان هم ندارد بال کوتاهی