در روی خود تفرج صنع خدای کن

جان عزیز خود به نوا می فرستمت

ای غایب از نظر که شدی همنشین دل

می گویمت دعا و ثنا می فرستمت

کآیینه خدای نما می فرستمت

تا مطربان ز شوق منت آگهی دهند

قول و غزل به ساز و نوا می فرستمت