ز بس جوش بهار ناکسی افسرد اجزایم

غبار سینه چاکان در نظر دارد سحرگاهی

به بی دردی تو هم ای شوق شمعی کشته رو شن کن

ندارد لاله زار آفرینش داغ دلخواهی

خزان رنگ هم از من نمی بالد پر کاهی

به جیب هر نفس خون دو عالم آرزو دارم

که دارد نیش تفتیشی که بشکافم رگ آهی