که دارد نیش تفتیشی که بشکافم رگ آهی

ز بس جوش بهار ناکسی افسرد اجزایم

خزان رنگ هم از من نمی بالد پر کاهی

به جیب هر نفس خون دو عالم آرزو دارم

طریق کعبه و دیر این قدر کوشش نمی خواهد

به طوف خانه دل کوش اگر پیدا شود راهی

جهان کثرت اظهار غرورت برنمی دارد