این معمای تحیر تو مگر بازگشایی

چشم من بی تو طلسمی است بهم بسته ز عالم

مقصد بینش اگر حیرت دیدار تو باشد

از چه خودبین نشود کس که تو در کسوت مایی

بی ادب بس که به راه طلبت راه گشودم