بست زیر فلک آزادگی ام نقش فشردن

می زند آبله ام از سر عبرت کف پایی

طایر نامه بر شوقم و پرواز ندارم

چقدر آب کنم دل که شود ناله هوایی

ناله در کوچه نی شد گره از تنگ فضایی

خنده عمری ست نمی آیدم از کلفت هستی

حاصلی نیست در اینجا تو هم ای گریه نیایی