دل ز نیرنگ تو خون شد، خرد آشفت و جنون شد

ناله در کوچه نی شد گره از تنگ فضایی

خنده عمری ست نمی آیدم از کلفت هستی

حاصلی نیست در اینجا تو هم ای گریه نیایی

ای جهان شوخی رنگ تو، تو بیرنگ چرایی

دل بیدل نکند قطع تعلق ز خیالت

حیرت و آینه را نیست ز هم رنگ جدایی