ازین عبرتسرا گفتم چه بردند آرزومندان

ز خود رنگی نمی کاهی که بر آیینه افزایی

وداع خودنمایی کن ز ننگ ذرگی مگذر

چوگم گشتی به چشم هرکه آیی آفتاب آیی

حقیقت محرمان گفتند: داغ ناشناسایی

به شغل گفتگو مپسند بیدل کاهش فطرت

به مضراب هوس تاکی چوتارساز فرسایی