خمستان در بغل اشک قدح کج کرده مینایی

طرب کن گر پی محمل کشان صبح برداری

که این گرد جنون دارد تبسم خیمه لیلایی

به هر مژگان زدن سر می دهد در عالم آبم

به امید گشاد دل نگردی از خطش غافل

پی این مور می باشد کلید قفل صحرایی

به هر جا عشق آراید دکان عرض استغنا