به امید گشاد دل نگردی از خطش غافل

که این گرد جنون دارد تبسم خیمه لیلایی

به هر مژگان زدن سر می دهد در عالم آبم

خمستان در بغل اشک قدح کج کرده مینایی

پی این مور می باشد کلید قفل صحرایی

به هر جا عشق آراید دکان عرض استغنا

سر افلاک اگر باشد نمی ارزد به سودایی