زده آفتاب و انجم به قبول بارگاهت

نه سراغ فهم روشن نه چراغ آشنایی

ره دشت عشق و آنگه من گشته گم درین ره

به سر چه خار بندم الم برهنه پایی

ز سر بریده بر سرگل طالع آزمایی

سر ریشه ام ندانم به کجا قرار گیرم

ته خاک هم نیاسود گل باغ خود نمایی