همه موج یک محیطم همه خلق یک خدایی

بم و زیر ساز امکان به ادبگه ثنایت

عرقی دمانده بیرون ز جبین تر صدایی

به صد انجمن من و ما سرو برگ ماست یکتا

به محیط عشق یارب به چه آبرو ببالیم

چو حباب کرده عریان همه را تنک ردایی

ز وصال مهرتابان چه رسد به سایه بیدل