مژگان بلند شد لیک مقدار پشت پایی

جایی که ناتوانش بگرفت خس به دندان

انگشت زینهارست گر قد کشد عصایی

همت زترک دنیا بر قدر خود چه نازد

جیب دریده صبح مکتوب این پیام است

کای بیخبر چنین باش دنیاست خنده جایی

اسرار پرده دل مفهوم حاضران نیست