چراغ حیرتم چون لاله در دست است معذورم

دل خون گشته در دستی ، سر فرسوده در پایی

سراغ خون من از گرد رنگ گل چه می پرسی

به یاد دامن او می کشم آخر سر از جایی

رهی گم کرده ام در ظلمت آباد سویدایی

درین گلشن میسر نیست ترک احولی کردن

که در هر برگ گل آیینه دارد حسن رعنایی