حبابی چند از خود رفت و بیرون ریخت دریایی

درین گلشن میسر نیست ترک احولی کردن

که در هر برگ گل آیینه دارد حسن رعنایی

ز نفی ما و من اثبات وحدت کرد آگاهی

نبود امیدی از جام سلامت غنچه ما را

هم از جوش شکست رنگ پرکردیم مینایی

ندامت مایه ایم ای یاس آتش زن به عقبا هم