ندامت مایه ایم ای یاس آتش زن به عقبا هم

حبابی چند از خود رفت و بیرون ریخت دریایی

نبود امیدی از جام سلامت غنچه ما را

هم از جوش شکست رنگ پرکردیم مینایی

که امروز زیانکاران نمی ارزد به فردایی

دل ازکف داده ام دیگر زکلفتها چه می پرسی

به سامان غبارم دامن افشانده ست صحرایی