به سامان غبارم دامن افشانده ست صحرایی

ندامت مایه ایم ای یاس آتش زن به عقبا هم

که امروز زیانکاران نمی ارزد به فردایی

دل ازکف داده ام دیگر زکلفتها چه می پرسی

من بیدل حریف سعی بیجا نیستم زاهد

تویی و قطع منزلها من ویک لغزش پایی