این سجده که بر پیکر مابست دوتایی

گر چون مه نو سرکشی از منظر تسلیم

بوسد لب بامت فلک از عجز بنایی

بر همزن کیفیت یکتایی ما نیست

بیدل تهی از خویش شدی ما و منت چیست

ای صفر بر اعداد تعین نفزایی