بلد عشق است از سر منزل مجنون چه می پرسی

چه ها می سوخت این آیینه گر می داشت بینایی

مزاج عافیت یکسر شکست آماده است اینجا

همه گر سنگ باشد نیست بی اندوه مینایی

که اینجا خانه ها چون دیده آهوست صحرایی

خیال زندگی پختن دماغ هرزه می خواهد

همه گر دل شود آیینه ات آن به که ننمایی