که اینجا خانه ها چون دیده آهوست صحرایی

مزاج عافیت یکسر شکست آماده است اینجا

همه گر سنگ باشد نیست بی اندوه مینایی

بلد عشق است از سر منزل مجنون چه می پرسی

خیال زندگی پختن دماغ هرزه می خواهد

همه گر دل شود آیینه ات آن به که ننمایی

علف خواری نباید سر کشد از حکم گردونت