به خود ستایی بیهوده شرم دار ز همت

که همچو فرصت آسودن از زمانه برآیی

به خاک نیز پر افشان فتنه ای ست غبارت

بخواب آنهمه کز عالم فسانه برآیی

که لاف دل زنی و بیدل از میانه برآیی