همه گر در عسل پا افشری بر نیش می آیی

حبابت ساغر و با بحر توفان پیش می آیی

حذر کز یکنفس تنگی برون از خویش می آیی

حلاوت آرزوییها گزند آماده است اینجا

در آن محفل که ناز آدمیت خرس و بز دارد

محاسن می فروشی هرقدر با ریش می آیی

برو آنجا که سقف سیمکار و قصر زر باشد